Van steenoven tot woning

 

De Plasserwaard van 1897 tot 2011
De Plasserwaard is een voormalige  steenoven aan de Rijn te  Wageningen  die tot 1980 in gebruik is geweest. In 1897 verzoekt J.A. Leccius de Ridder de Wageningse gemeente toestemming voor het bouwen van een steenfabriek. De toestemming wordt verleend en in 1899 wordt een stoommachine van 12 pk geplaatst om een steenpers aan te drijven. Binnen enkele jaren groeit de fabriek uit tot de grootste van Wageningen. Vanaf 1902 gaat het echter bergafwaarts met de stenenbakkerij en als gevolg van de crisis van de jaren 20 moest de fabriek worden gesloten.
In 1930 laat D.L. Leccius de Ridder, de kleinzoon van J.A. Leccius de Ridder, een nieuwe steenoven bouwen. Deze voor die tijd moderne klinkerkamerringoven, die werd ontworpen door A. van de Koppel, heeft een vloeroppervlak van 57x31 meter met een schoorsteen van circa 60 meter hoog. Na 50 jaar trouwe dienst moest ook deze fabriek met haar inmiddels verouderde bakprocede en onder invloed van een laagconjunctuur in 1980 de poorten sluiten.
De steenoven vervulde echter een karakteristieke functie in het landschap. Daarom werd gezocht naar een zinvolle herbestemming. Na de sluiting ontstonden plannen voor gebruik als een museum, hetgeen strandde op gebrek aan financiele haalbaarheid.
In 1987 werd de steenoven aangekocht door drie jonge pioniers, waar onder de huidige eigenaar  Henri de Jonge. Het streven was om de karakteristieke steenfabriek een nieuwe functie te geven. Na een enthousiaste begintijd en een hoop politieke en burocratische malheur trokken twee pioniers zich terug en dienden zich tegelijkertijd grote planologische blokkades aan. Gedurende lange tijd heeft de steenoven daardoor slechts een marginale bestemming gehad. De kentering kwam in 2005, toen de Minister de inmiddels rijksmonumentale steenoven een aparte status gaf, waardoor (ver)bouwen mogelijk werd, de zgn. EMAB. In 2008 kreeg de steenoven een nieuwe woonbestemming, en eind 2009 werd een bouw- en monumentenvergunning verleend voor het ontwerp van  architect  Braaksma & Roos.
 

Meer over de baksteenindustrie

 

Meer over de herbestemming

 

Meer over de groenverklaring